Basisprincipes voor het effectief vangen van de Aziatische hoornaar

Hier zijn enkele algemene regels voor degenen die zich voorbereiden om voor de eerste keer de hoornaar met gele poten te vangen.

Identificatie van de hoornaar met gele poten

Identificatie van de hoornaar met gele poten, wetenschappelijk bekend als Vespa velutina, is essentieel voor het beheer van deze invasieve soort. Deze hoornaar, die oorspronkelijk uit Azië komt, heeft zich in vele regio's van Europa gevestigd en veroorzaakt ecologische en economische zorgen. Om hem te identificeren, is het belangrijk om op zijn grootte te letten, die meestal tussen de 2,5 cm en 3 cm lang is. De hoornaar met gele poten heeft een kenmerkende kleuring, met een fluweelzwart lichaam en gele achterlijfssegmenten. Zijn poten zijn geel aan de uiteinden en hij heeft een karakteristieke oranje kop. Tijdens de vlucht is hij te onderscheiden door zijn snelle vlieggedrag en het typerende zoemende geluid. Een nauwkeurige identificatie van deze soort is cruciaal voor het beheer ervan, aangezien hij een negatieve invloed kan hebben op bijenpopulaties en de lokale biodiversiteit.

De hoornaar met gele poten is niet gevaarlijker dan een gewone wesp of bij. In de meeste gevallen vliegt hij weg in plaats van aan te vallen, aangezien bijen en wespen over het algemeen agressiever zijn. Hij zal echter aanvallen als hij voelt dat zijn nest wordt bedreigd. Let op: zijn angel is groter en kan pijnlijker zijn.

Hoornaar met gele poten - Vespa velutina (links), naast de Europese hoornaar - Vespa crabro (rechts).

De hoornaar met gele poten is donkerder dan de Europese hoornaar. Hij heeft gele poten en is iets kleiner. Hij vliegt ook niet 's nachts! Als je hoornaars onder je straatlantaarns hebt, zijn het geen hoornaars met gele poten.

Algemeen dieet

De hoornaar met gele poten (Vespa velutina) is een vleesetend roofdier dat zich voornamelijk voedt met andere insecten, in het bijzonder bijen en wespen. Zijn dieet is gevarieerd, maar hij heeft een uitgesproken voorkeur voor honingbijen, wat hem tot een gevreesd roofdier voor imkers maakt. Hoornaars met gele poten jagen op bijen door ze in een hinderlaag op te wachten bij kasten, en ze kunnen hele kolonies decimeren om zich te voeden met larven, poppen en volwassen bijen.

Ze jagen ook op andere insecten, zoals vlinders en krekels.

Naast hun dieet van vlees voeden volwassen hoornaars met gele poten zich met bloemnectar voor koolhydraten, wat hen onbedoeld tot bestuivers maakt wanneer ze bloemen bezoeken. Het dieet van Vespa velutina kan dus variëren afhankelijk van de beschikbaarheid van prooien en bloemen in hun omgeving.

Dieet door de seizoenen heen

Dit is hoe de voedingsbehoeften gedurende het jaar veranderen afhankelijk van de seizoenen:

Lente: In het vroege voorjaar, wanneer de koningin en de werksters tevoorschijn komen, is hun belangrijkste voedselbron bloemnectar, omdat dit de koolhydraten levert die nodig zijn voor hun stofwisseling. Op dit moment is de jacht beperkt, aangezien de kolonie nog groeit.

Zomer: Tijdens de zomer, wanneer de kolonie haar maximale omvang bereikt, wordt de jacht op prooien, vooral bijen en wespen, frequenter. Larven van Vespa velutina vereisen een eiwitrijk dieet, en werksters intensiveren hun jachtactiviteiten om de kolonie te voeden.

Herfst: Naarmate de herfst nadert, neemt de behoefte aan eiwitten af omdat de kolonie begint met het produceren van mannetjes en toekomstige koninginnen voor de voortplanting. Volwassen hoornaars met gele poten blijven nectar eten om hun stofwisseling te ondersteunen terwijl ze minder prooien consumeren.

Winter: Tijdens de winter krimpt de kolonie, sterven de werksters en overleven alleen bevruchte koninginnen om de volgende lente nieuwe kolonies te stichten. Overwinterende koninginnen voeden zich met nectar of honingdauw indien beschikbaar, maar hun activiteit is verminderd.

De voedingsbehoeften van Vespa velutina variëren dus sterk afhankelijk van het seizoen, van een koolhydraatrijk dieet in de lente naar een eiwitrijk dieet in de zomer, en vervolgens naar een lichter dieet in de herfst en winter. Dit hangt af van de fase van de levenscyclus van de kolonie en de beschikbaarheid van voedselbronnen in hun omgeving.

Basisprincipes van het vangen

Het vangen gebeurt met behulp van lokaas, dat ofwel op suikerbasis of op eiwitbasis kan zijn, de twee voedselbronnen waar hoornaars naar op zoek zijn.

Dit lokaas kan vele andere insecten aantrekken, dus het is belangrijk om te zorgen voor selectieve vangst. De Ornetin-val is zo ontworpen dat alleen hoornaars met gele poten in de val terechtkomen. Verken onze gedetailleerde gids over Vangen in de tuin voor inzichten in het plaatsen van vallen en het selecteren van lokaas om dit ongedierte aan te trekken. Voor gespecialiseerde technieken gericht op bijenstallen en succesvol koninginnenvangen, verdiep je in ons uitgebreide artikel Vangen in de bijenstal.

De Europese hoornaar mag niet worden gedood om de biodiversiteit te waarborgen.

De ORNETIN-val voor hoornaars met gele poten voorbereiden

Om een val voor hoornaars met gele poten te maken, gebruik je het ORNETIN-deksel dat je op een van de "Le Parfait Familia Wiss"-potten met een hals van 100 mm schroeft:

• 750 ml: Identieke opening en diameter / Hoogte: 15 cm
• 1 L: Identieke opening en diameter / Hoogte: 17,5 cm

In de overgrote meerderheid van de gevallen zorgen suikerlokstoffen voor de beste vangstresultaten. Als deze niet werken, overweeg dan eiwitrijk lokaas.

Vangstperiode afhankelijk van de ontwikkelingscyclus

Voor optimale selectiviteit is vast lokaas het meest effectief, zoals getoond in de video. Deze bestaan uit absorberende materialen—zoals stro, droog gras, katoen, houtkrullen of keukenpapier—gedrenkt in bieten- of rietsuikersiroop. In die gevallen moet de val horizontaal worden geplaatst.

De ervaring leert echter dat voor het vangen van stichtende koninginnen in de lente, vloeibaar lokaas aantrekkelijker en effectiever is om rondzwervende koninginnen aan te trekken. Gebruik in deze periode het "klassieke" mengsel: 1/3 bier, 1/3 witte wijn en 1/3 siroop van rood fruit. In deze opstelling moet de val verticaal worden geplaatst en stro of ander drijvend materiaal bevatten om verdrinking te voorkomen.

• Voor het vangen van stichtende koninginnen in de lente, gebruik vloeibaar lokaas met een hoge aantrekkingskracht.
• Voor het vangen van werksters in de zomer en herfst, gebruik droog lokaas zoals siroop.
• Als droge siroop in de herfst aan effectiviteit verliest, schakel dan over naar vloeibaar lokaas.
• Als vloeibaar lokaas ook aan effectiviteit verliest, stap dan over op lokaas op eiwitbasis (vlees, vis, enz.).

Ontdek effectieve strategieën voor het vangen van stichtende koninginnen van de hoornaar met gele poten tijdens hun kwetsbare verschijning in de lente in ons uitgebreide artikel Vangen in de lente. Leer essentiële technieken om de plaatsing van de val, de keuze van het lokaas en de monitoring te optimaliseren om je bijenstallen effectief te beschermen. Pas je vangmethoden gedurende het jaar aan, met zoete siropen in de lente, eiwitrijk lokaas in de zomer, en suiker of honing in de herfst en winter om de populaties van de hoornaar met gele poten effectief te beheren.

Vang geen Vespa crabro (Europese hoornaar)

Hoewel het gerechtvaardigd is om invasieve soorten te bestrijden, betekent dit niet dat elke hoornaar zonder onderscheid moet worden gevangen. Ornetin is specifiek ontworpen om de vangst van Europese hoornaars te vermijden. Omdat hoornaars met gele poten iets kleiner zijn dan Europese hoornaars, is de opening nauwkeurig gekalibreerd voor Vespa velutina-koninginnen.

In de zomer zouden Vespa crabro-werksters technisch gezien de val kunnen binnengaan, maar zodra er hoornaars met gele poten aanwezig zijn, vermijden ze die instinctief. De horizontale positie van de val speelt hierbij een cruciale rol: insecten aan de buitenkant—waaronder bijen, Europese hoornaars en anderen—kunnen de activiteit in de val observeren en hebben de neiging om uit de buurt te blijven.

Plaatsing van vallen

De plaatsing van de val is een zeer belangrijk aspect van het vangen. Je vangt niet op dezelfde manier in een bijenstal, een moestuin of een boomgaard.
Raadpleeg de artikelen Vangen in de bijenstal en Vangen in de tuin voor meer details.

Eliminatie van gevangen hoornaars

Om je Ornetin te legen, dompel je ze een nacht onder in een emmer water. Bezuinig niet op de duur. Vier uur onderdompeling is niet genoeg om deze geharde soort te doden, want eenmaal uit het water, met een mogelijke zonnestraal, kunnen ze weer tot leven komen.

Conclusie

Het is essentieel om in maart, april, mei, oktober, november en december "suikervallen" te plaatsen om het aantal stichtende koninginnen te verminderen. In de zomer is het doel van het vangen om de druk van de werksters op de kasten te beperken. Volledige eliminatie van de kolonie is meestal niet haalbaar.

Benader nooit een bewoond nest (tot zevenhonderd werksters): de hoornaar vormt een gevaar, vooral in de buurt van zijn nest. Als je er een van vorig jaar ontdekt in je tuin of park, onder een afdak of in een boomholte met de ingang naar beneden gericht, plaats dan een Ornetin-pot in de buurt, want dit is waar de stichters zullen terugkeren.